มาตราส่วน Durometer: การระบุความรู้สึกและฟังก์ชันในชิ้นส่วนยาง
วันที่เผยแพร่

เมื่อวิศวกรระบุวัสดุสำหรับซีลยาง, แหวนรองซิลิโคน หรือการขึ้นรูปทับ (overmold) แบบยืดหยุ่น ตัวเลขที่สำคัญที่สุดมักได้รับความสนใจน้อยที่สุด นั่นคือค่า durometer หากกำหนดให้อ่อนเกินไป ชิ้นส่วนจะเสียรูปภายใต้แรงกด หากกำหนดให้แข็งเกินไป จะไม่สามารถแนบสนิทกับพื้นผิวที่จับคู่กัน ทำให้เกิดการรั่วไหลหรือปัญหาในการประกอบ หากกำหนดได้ถูกต้อง ชิ้นส่วนจะทำหน้าที่ตามที่ออกแบบไว้อย่างเงียบเชียบและเชื่อถือได้
มาตราส่วน durometer เป็นวิธีการมาตรฐานของอุตสาหกรรมสำหรับการวัดความแข็งของยาง, อีลาสโตเมอร์ และพลาสติกอ่อน ไม่เหมือนกับมาตราส่วน Rockwell หรือ Vickers ที่ใช้สำหรับโลหะ ค่า durometer ถูกออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับวัสดุที่ไม่ใช่โลหะและฐานโพลิเมอร์ ซึ่งมีการบีบอัดและคืนตัวภายใต้แรงกด การเข้าใจหลักการทำงาน มาตราส่วนที่เหมาะสม และการแปลงค่าความแข็งให้เป็นผลลัพธ์ในการผลิตจริง เป็นทักษะสำคัญสำหรับวิศวกรผลิตภัณฑ์ทุกคนที่ทำงานกับชิ้นส่วนยางหรือซิลิโคน
คู่มือนี้ครอบคลุมทุกสิ่งที่คุณจำเป็นต้องรู้: สิ่งที่ durometer วัด, ความแตกต่างของมาตราส่วน Shore, ช่วงความแข็งทั่วไปในแต่ละประเภทชิ้นส่วน และวิธีการเลือกค่า durometer ที่มีอิทธิพลโดยตรงต่อกระบวนการผลิตที่เหมาะสมสำหรับชิ้นส่วนของคุณ
Durometer คืออะไร?
คำว่าdurometer หมายถึงสองสิ่งที่เกี่ยวข้องกัน: คุณสมบัติที่ถูกวัด (ความต้านทานต่อการกดตัวของวัสดุ) และเครื่องมือที่ใช้ในการวัด ในการปฏิบัติทางวิศวกรรม คุณจะพบทั้งสองความหมาย — ใบข้อมูลวัสดุอาจระบุ "durometer" ของวัสดุเป็น 50 Shore A ในขณะที่ช่างเทคนิคคุณภาพใช้เครื่องมือ "durometer" เพื่อตรวจสอบว่าชิ้นส่วนที่ขึ้นรูปเป็นชุดนั้นตรงตามสเปกหรือไม่ การเข้าใจทั้งสองความหมายช่วยป้องกันความสับสนเมื่อทบทวนใบข้อมูลวัสดุหรือใบรับรองจากซัพพลายเออร์
โดยพื้นฐานแล้ว durometer เป็นการวัดว่าวัสดุต้านทานแรงกดเฉพาะจุดมากเพียงใด ตัวเลขที่สูงกว่าบ่งชี้ถึงความต้านทานมากกว่าและความแข็งมากกว่า ตัวเลขที่ต่ำกว่าบ่งชี้ถึงความต้านทานน้อยกว่าและความอ่อนตัว/ยอมตัวมากกว่า หลักการนี้ใช้ได้กับทุกมาตราส่วน Shore แม้ว่าเงื่อนไขการทดสอบจริง — เรขาคณิตของหัวกด, แรงที่施加, และระยะเวลาการกด — จะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับมาตราส่วนที่ใช้ มาตรฐานหลักคือ ASTM D2240 ซึ่งกำหนดวิธีการทดสอบและประเภทมาตราส่วน durometer ทั้งสิบสองแบบ
สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจว่า durometer วัดความแข็งของพื้นผิว โดยเฉพาะ สำหรับวัสดุโฟมหรือวัสดุเซลล์ ค่าที่อ่านได้อาจได้รับอิทธิพลจากชั้นผิวหนังบนพื้นผิวที่เกิดขึ้นระหว่างการผลิต มากกว่าคุณสมบัติของเนื้อวัสดุโดยรวม ความแตกต่างนี้มีความสำคัญเมื่อระบุสเปกสำหรับแหวนรองโฟมหรือชิ้นส่วนซิลิโคนฟองน้ำ ซึ่งค่าการเปลี่ยนรูปภายใต้แรงกด (compression deflection values) อาจเป็นพารามิเตอร์สเปกที่เชื่อถือได้มากกว่าค่า durometer เพียงอย่างเดียว
วิธีการวัดค่า Durometer: การทดสอบเบื้องหลังตัวเลข
การทดสอบ durometer มีแนวคิดที่เรียบง่ายแต่ต้องใช้ความแม่นยำในการดำเนินการ หัวกดแบบสปริงถูกกดแน่นลงบนพื้นผิวของวัสดุภายใต้โหลดที่สอบเทียบแล้ว ความลึกของการกดตัว ณ ระยะเวลาที่กำหนดจะถูกแปลงเป็นตัวเลขไร้มิติบนมาตราส่วนตั้งแต่ 0 ถึง 100 ค่าที่อ่านได้ 0 บ่งชี้ว่าหัวกดทะลุผ่านวัสดุทั้งหมด; ค่าที่อ่านได้ 100 บ่งชี้ว่าไม่มีการทะลุผ่านเลย วัสดุทางวิศวกรรมส่วนใหญ่อยู่ระหว่างกลาง และมาตราส่วนเฉพาะที่ใช้จะเป็นตัวกำหนดว่าช่วงความแข็งใดสามารถแก้ไขได้อย่างแม่นยำ
สำหรับการทดสอบ Shore A หัวกดเป็นกรวยตัดยอดที่มีมุมกรวย 35 องศา และใช้แรงสปริงประมาณ 8 N สำหรับการทดสอบ Shore D ใช้หัวกดกรวยที่แหลมกว่าด้วยแรงที่施加สูงกว่ามาก ประมาณ 44.5 N ทำให้เหมาะสำหรับวัสดุที่แข็งกว่าซึ่งจะให้ผลใกล้เคียงหรือเท่ากับ 100 บนมาตราส่วน Shore A เรขาคณิตของหัวกดและแรงที่แตกต่างกันเหล่านี้ทำให้การเปรียบเทียบตัวเลขโดยตรงระหว่างมาตราส่วนไม่น่าเชื่อถือ — ค่า 70 บน Shore A อธิบายพฤติกรรมของวัสดุที่แตกต่างอย่างมากจากค่า 70 บน Shore D
เงื่อนไขการทดสอบยังมีผลต่อความแม่นยำ ASTM D2240 กำหนดข้อกำหนดความหนาขั้นต่ำของตัวอย่าง (โดยทั่วไป 6 มม. ขึ้นไป) และต้องอ่านค่าภายในเวลาที่กำหนดหลังจากหัวกดถึงจุดลึกสูงสุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับชิ้นส่วน LSR และซิลิโคน ควรอ่านค่าภายในหนึ่งวินาทีหลังจากถึงความลึกสูงสุด เนื่องจากอีลาสโตเมอร์หลายชนิดแสดงอาการคืบ (creep) — การเสียรูปต่อเนื่องเมื่อเวลาผ่านไปภายใต้แรงกดคงที่ รายละเอียดขั้นตอนเหล่านี้มีคุณค่าต่อการทำความเข้าใจเมื่อทบทวนข้อมูลใบรับรองความสอดคล้อง (CoC) จากซัพพลายเออร์
อธิบายมาตราส่วน Shore: Shore 00, Shore A และ Shore D
มีมาตราส่วน Shore durometer สิบสองประเภทที่กำหนดไว้ใน ASTM D2240 แต่มีสามประเภทที่ใช้ในบริบททางวิศวกรรมและการผลิตส่วนใหญ่ แต่ละประเภทครอบคลุมช่วงความแข็งของวัสดุที่แตกต่างกัน และได้รับการออกแบบให้ซ้อนทับกันเล็กน้อยที่ขอบเขต เพื่อให้วัสดุใกล้โซนเปลี่ยนผ่านสามารถระบุลักษณะได้ด้วยมาตราส่วนใดก็ได้
Shore 00: วัสดุนุ่มมาก
มาตราส่วน Shore 00 ออกแบบมาสำหรับวัสดุนุ่มอย่างยิ่งที่อยู่ต่ำกว่าช่วงการวัดที่น่าเชื่อถือของ Shore A — เจลนุ่ม, โฟม, ยางฟองน้ำ และอีลาสโตเมอร์ที่ยอมตัวสูง หัวกด Shore 00 มีปลายทรงครึ่งวงกลม ซึ่งป้องกันไม่ให้มันทะลุผ่านวัสดุนุ่มๆ ไปเฉยๆ เหมือนกับหัวกดขนาดเล็กและแหลมกว่า ในทางปฏิบัติ วัสดุ Shore 00 น้อยครั้งที่จะใช้ในบทบาทโครงสร้างหรือซีล การใช้งานทางวิศวกรรมหลักอยู่ในหุ่นยนต์นุ่ม, อิเล็กทรอนิกส์แบบยืดหยุ่น, แผ่นดูดซับแรงสั่นสะเทือน และอุปกรณ์ทางการแพทย์เฉพาะทาง เช่น ขาเทียมและส่วนประกอบรองรับแรงกระแทก หากการใช้งานของคุณต้องการวัสดุที่รู้สึกเหมือนเจลหรือเกือบเป็นของเหลว มาตราส่วนอ้างอิง Shore 00 คือตัวเลือกที่เหมาะสม
Shore A: มาตราส่วนหลักสำหรับวิศวกรรมยาง
Shore A เป็นมาตราส่วนที่วิศวกรยางและอีลาสโตเมอร์ส่วนใหญ่ใช้งานในชีวิตประจำวัน ครอบคลุมช่วงกว้าง — ตั้งแต่วัสดุนุ่มมากและยืดหยุ่นสูงที่ปลายล่าง ผ่านยางอเนกประสงค์ที่มีความแข็งปานกลาง ไปจนถึงอีลาสโตเมอร์ที่แข็งและเกือบเป็นของแข็งที่ปลายบน พลาสติกกึ่งแข็งก็สามารถระบุลักษณะได้ที่ปลายบนของมาตราส่วน Shore A ช่วงการทำงานจริงสำหรับชิ้นส่วนยางขึ้นรูปส่วนใหญ่อยู่ที่ 20A ถึง 90A โดยมีการใช้งานครอบคลุมซีล, แหวนรอง, โอริง, ตาไก่, การขึ้นรูปทับแบบยืดหยุ่น และชิ้นส่วนซิลิโคน Durometer Shore A ใช้หัวกดกรวยตัดยอดและแรงที่施加ต่ำกว่า ทำให้ไวต่อความแตกต่างเล็กน้อยในการยอมตัวที่สำคัญที่สุดสำหรับการใช้งานซีลและรองรับแรงกระแทก
Shore D: ยางแข็งและพลาสติกแข็ง
Shore D ครอบคลุมยางแข็ง, พลาสติกกึ่งแข็ง และเทอร์โมพลาสติกแข็งเช่น ABS, โพลีคาร์บอเนต และ PVC เมื่อค่า Shore A ของวัสดุเข้าใกล้หรือเกิน 90A อย่างสม่ำเสมอ Shore D กลายเป็นมาตราส่วนที่เหมาะสมและอธิบายได้ดีกว่า ชิ้นส่วนพลาสติกแข็งที่ระบุสำหรับการฉีดขึ้นรูปมักอยู่ในช่วง 80D ถึง 90D ในขณะที่อีลาสโตเมอร์ที่แข็งกว่าเช่น TPU แน่นและเทอร์โมพลาสติกอีลาสโตเมอร์แข็งอยู่ในช่วง Shore D ตอนล่าง Shore D ใช้หัวกดกรวยที่แหลมกว่าและแรงที่施加สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญ ให้รายละเอียดความแยกแยะในจุดที่ Shore A จะให้ค่าสูงสุดที่แทบจะเหมือนกันโดยไม่คำนึงถึงความแตกต่างของความแข็งจริง
เป็นที่น่าสังเกตว่ามาตราส่วนต่างๆ ซ้อนทับกันที่ขอบเขต วัสดุที่วัดได้ 95 Shore A มีค่าประมาณเท่ากับความแข็ง 45 Shore D การซ้อนทับนี้หมายความว่าสำหรับวัสดุในโซนเปลี่ยนผ่าน สามารถใช้มาตราส่วนใดก็ได้ — แต่คุณควรระบุมาตราส่วนที่คุณอ้างอิงอย่างชัดเจนในแบบวิศวกรรมเพื่อหลีกเลี่ยงความกำกวมในการตีความของซัพพลายเออร์
ช่วงค่า Durometer สำหรับชิ้นส่วนยางและพลาสติก
การเข้าใจตำแหน่งของประเภทชิ้นส่วนทั่วไปบนมาตราส่วน durometer ให้ฐานบรรทัดฐานที่เป็นประโยชน์สำหรับวิศวกรในการระบุสเปก ช่วงด้านล่างสะท้อนถึงวัสดุการผลิตทั่วไป — ค่าจริงจะแตกต่างกันไปตามคอมปาวด์ สูตร และการใช้งาน
ยางนุ่ม (20A–40A)
ชิ้นส่วนเช่นซีลสภาพแวดล้อม, แหวนรองที่ต้องการแรงปิดต่ำ และแผ่นรองรับที่ยอมตัว มักอยู่ในช่วงนี้ ยางนุ่มแนบสนิทกับพื้นผิวที่ไม่เรียบได้ง่ายและต้องการแรงยึดเกลียวเพียงเล็กน้อยเพื่อให้ซีลได้ แต่มีความเสี่ยงต่อการเกิด compression set (การเสียรูปถาวร) มากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป วัสดุในช่วงนี้รวมถึงซิลิโคนค่า durometer ต่ำ, EPDM นุ่ม และแหวนรองพิเศษที่มีโฟมรองรับด้านหลัง
ยางปานกลาง (50A–70A)
นี่คือช่วงค่า durometer ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในแอปพลิเคชันอุตสาหกรรมและผู้บริโภค โอริงมักกำหนดค่า 70A เป็นมาตรฐาน และวัสดุแผ่นแหวนรอง neoprene, nitrile และ EPDM อเนกประสงค์ส่วนใหญ่จัดส่งที่ค่า 60A ยางที่มีความแข็งปานกลางนำเสนอสมดุลระหว่างการยอมตัวสำหรับซีล, เสถียรภาพเชิงมิติ และความต้านทานต่อ compression set — ทำให้เหมาะสมสำหรับแอปพลิเคชันซีลทั้งแบบสถิตและไดนามิกหลากหลายรูปแบบ
ยางแข็ง (70A–90A)
ยางรถยนต์, ลูกกลิ้ง, แผ่นรองสึกหรอ และซีลแรงดันสูง อยู่ในหมวดหมู่นี้ ยางที่แข็งกว่าต้านทานการบีบอัดภายใต้แรงกด รักษาเสถียรภาพเชิงมิติได้ดีกว่าภายใต้แรงยึดเกลียวอย่างต่อเนื่อง และให้ความต้านทานต่อการขัดถูและการสึกหรอสูงขึ้น ต้องการแรงหนีบมากขึ้นเพื่อสร้างซีลที่มีประสิทธิภาพ และการยืดตัวที่ต่ำกว่าหมายถึงความสามารถในการรองรับความไม่เรียบของพื้นผิวลดลง
พลาสติกอ่อน (20A–50D)
เทอร์โมพลาสติกอีลาสโตเมอร์แบบยืดหยุ่น (TPEs), TPU นุ่ม และ PVC แบบยืดหยุ่น อยู่ในช่วงนี้ วัสดุเหล่านี้เชื่อมโยงช่องว่างระหว่างยางดั้งเดิมและพลาสติกวิศวกรรม และมักถูกแปรรูปด้วยการฉีดขึ้นรูปหรือรีดขึ้นรูป การระบุสเปก durometer ของพวกเขาควบคุมทั้งความรู้สึกในการใช้งานสุดท้าย และพารามิเตอร์แม่พิมพ์และการแปรรูปที่จำเป็นสำหรับการผลิต
พลาสติกแข็ง (80D–90D)
โพลิเมอร์วิศวกรรมเช่นโพลีคาร์บอเนต, ABS และอะคริลิก อยู่ปลายบนของมาตราส่วน Shore D ที่ระดับความแข็งเหล่านี้ วัสดุแสดงความยอมตัวของพื้นผิวเพียงเล็กน้อย และ durometer มีความเกี่ยวข้องเป็นหลักสำหรับการตรวจสอบคุณภาพมากกว่าเป็นพารามิเตอร์การทำงานหลัก ความต้านทานแรงกระแทก, ความแข็งแรงดึง และโมดูลัส มักกลายเป็นสเปกการออกแบบที่สำคัญกว่าที่ปลายสุดของสเปกตรัมความแข็งนี้
Durometer และการเลือกกระบวนการผลิต
Durometer ไม่ได้แค่บรรยายสมรรถนะการใช้งานสุดท้าย — มันยังกำหนดด้วยว่ากระบวนการผลิตใดเป็นไปได้สำหรับการผลิตชิ้นส่วน นี่เป็นหนึ่งในความเชื่อมโยงที่สำคัญและมักถูกมองข้ามในการออกแบบชิ้นส่วนยาง และการทำสิ่งนี้ให้ถูกต้องตั้งแต่ต้นช่วยประหยัดงานแก้ไขจำนวนมากในระหว่างการพัฒนา
วัสดุ Shore A ที่นุ่มมาก (ต่ำกว่าประมาณ 40A) และวัสดุ Shore 00 ทั้งหมดไม่สามารถทำการกลึงได้ ความยอมตัวของพื้นผิวทำให้เกิดการเบี่ยงเบนภายใต้แรงตัด ทำให้การกลึง CNC ไม่สามารถทำได้ยกเว้นการปฏิบัติงานทุติยภูมิบนชิ้นส่วนที่ขึ้นรูปแล้ว ชิ้นส่วนในช่วงความแข็งนี้ต้องการกระบวนการขึ้นรูปหรือหล่อ สำหรับการทำต้นแบบการหล่อสุญญากาศ โดยใช้วัสดุโพลียูรีเทนหรือซิลิโคน เป็นแนวทางทั่วไปในการผลิตต้นแบบยางนุ่มที่ใช้งานได้โดยไม่ต้องลงทุนแม่พิมพ์ สำหรับปริมาณการผลิต ทั้งการขึ้นรูปซิลิโคน และการขึ้นรูปแบบอัด เหมาะสม โดยขึ้นอยู่กับความซับซ้อนของชิ้นส่วน ปริมาณ และความต้องการวัสดุ
การขึ้นรูปยางซิลิโคนเหลว (LSR) เหมาะเป็นพิเศษสำหรับชิ้นส่วนที่ต้องการการควบคุมความแข็งอย่างเข้มงวดตลอดช่วงค่า durometer ที่กว้าง คอมปาวด์ LSR มีจำหน่ายในความแข็งตั้งแต่ประมาณ 10 ถึง 80 Shore A โดยความแข็งถูกควบคุมโดยการปรับอัตราส่วนสารเชื่อมขวางในระหว่างการผลิต สำหรับแอปพลิเคชันการผลิต LSR ส่วนใหญ่ ค่า durometer ในช่วง 30A ถึง 70A นำเสนอสมดุลที่ดีที่สุดระหว่างความสามารถในการแปรรูปและสมรรถนะของชิ้นส่วน — ค่า durometer ที่ต่ำมาก (ต่ำกว่า 20A) อาจนำเสนอความท้าทายในการถอดแบบ ในขณะที่ค่า durometer ที่สูงมาก (เหนือ 70A) อาจต้องการแรงฉีดสูงขึ้นและแม่พิมพ์ที่ทนทานกว่า แอปพลิเคชัน LSR การผลิตส่วนใหญ่ระบุในช่วง 20A ถึง 60A ครอบคลุมแอปพลิเคชันทางการแพทย์ ผู้บริโภค และซีลส่วนใหญ่
สำหรับวัสดุ Shore D ที่แข็งกว่าและเทอร์โมพลาสติกกึ่งแข็งการฉีดขึ้นรูปพลาสติก เป็นกระบวนการผลิตหลัก การฉีดขึ้นรูปให้การควบคุมเรขาคณิตของชิ้นส่วนอย่างแม่นยำและเหมาะกับการผลิตปริมาณกลางและสูงของชิ้นส่วนที่ต้องการความทนทานเชิงมิติที่สม่ำเสมอ สำหรับการตรวจสอบเบื้องต้นของชิ้นส่วนพลาสติกที่แข็งกว่าการพิมพ์ 3 มิติ สามารถสร้างเรขาคณิตที่เป็นตัวแทนได้ แม้ว่าการพิมพ์วัสดุอาจไม่ได้จำลองลักษณะ durometer ของวัสดุการผลิตเป้าหมายอย่างสมบูรณ์หากไม่มีการเลือกวัสดุอย่างระมัดระวัง
วิธีระบุค่า Durometer อย่างถูกต้องในแบบวิศวกรรม
Durometer เป็นคุณสมบัติที่ระบุ ไม่ใช่แค่ลักษณะของวัสดุที่คุณค้นพบภายหลัง การระบุอย่างชัดเจนในแบบวิศวกรรมของคุณป้องกันความกำกวมในระหว่างการเสนอราคาของซัพพลายเออร์ การอนุมัติวัสดุ และการตรวจสอบขาเข้า นี่คือองค์ประกอบสำคัญของสเปก durometer ที่เขียนดี:
- ระบุทั้งค่าและมาตราส่วน: เขียน "60 Shore A" หรือ "60A" แทนที่จะเป็นแค่ "60 durometer" โดยไม่มีมาตราส่วน ซัพพลายเออร์อาจทดสอบบนมาตราส่วนที่ไม่เหมาะสมและส่งผลลัพธ์ที่เปรียบเทียบไม่ได้
- รวมค่าความคลาดเคลื่อน (tolerance): ค่าความแข็งของยางทั้งหมดมีความแปรปรวนในการวัดและวัสดุโดยธรรมชาติ ค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของอุตสาหกรรมสำหรับ durometer คือ ±5 จุด Shore ตัวอย่างเช่น: "50 Shore A ±5"
- อ้างอิงมาตรฐานการทดสอบ: การอ้างถึง ASTM D2240 (หรือ ISO 48-4 สำหรับซัพพลายเออร์ระหว่างประเทศ) ในแบบให้ทีมซัพพลายเออร์และทีมคุณภาพของคุณมีวิธีการทำงานร่วมกัน
- พิจารณาความหนาของตัวอย่าง: การวัด durometer มาตรฐานต้องการความหนาขั้นต่ำของตัวอย่างประมาณ 6 มม. (0.25 นิ้ว) สำหรับแหวนรองหรือเมมเบรนบางที่ต่ำกว่าเกณฑ์นี้ ค่าที่อ่านได้ของ durometer จะไม่น่าเชื่อถือและอาจต้องเสริมด้วยข้อมูลการเปลี่ยนรูปภายใต้แรงกด
- พิจารณาระยะเวลาการวัด: เนื่องจากอีลาสโตเมอร์คืบภายใต้แรง การระบุระยะเวลาการกด (ปกติ 1 วินาทีสำหรับ Shore A หรือ 15 วินาทีสำหรับการอ่านที่อนุรักษ์นิยมกว่า) ในเกณฑ์การยอมรับของคุณช่วยให้มั่นใจในความสอดคล้องระหว่างการวัดในห้องปฏิบัติการของคุณและของซัพพลายเออร์
Durometer ตามการใช้งาน: คุณต้องการความแข็งระดับใดจริงๆ?
การเลือกค่า durometer ที่ถูกต้องสำหรับแอปพลิเคชันเฉพาะต้องการการสมดุลตัวแปรสมรรถนะหลายตัว คำแนะนำตามการใช้งานต่อไปนี้ให้จุดเริ่มต้นที่เป็นประโยชน์ — การเลือกขั้นสุดท้ายควรได้รับการตรวจสอบเสมอผ่านการทดสอบต้นแบบภายใต้เงื่อนไขการใช้งานจริง
- โอริง (ซีลแบบสถิต): 70 Shore A เป็นค่าเริ่มต้นของอุตสาหกรรม สิ่งนี้ให้การยอมตัวเพียงพอสำหรับการซีลที่มีประสิทธิภาพพร้อมการบีบอัด gland ที่เหมาะสม (ปกติ 15–30% ของเส้นผ่านศูนย์กลางหน้าตัด) ในขณะที่ต้านทานการบีบอัดภายใต้แรงดัน
- แหวนรองสภาพแวดล้อมและซีลตู้: 40A–60A เป็นช่วงที่พบบ่อยที่สุด ค่า durometer ที่ต่ำกว่า (40A–50A) ทำงานได้ดีสำหรับแอปพลิเคชันแรงปิดต่ำที่มีพื้นที่ซีลขนาดใหญ่; ค่า durometer ที่สูงกว่า (60A–70A) เป็นที่ต้องการสำหรับตู้โลหะแข็งที่มีรูปแบบเกลียวที่กำหนดไว้ ซึ่งสามารถ施加แรงบีบอัดสูงขึ้นได้อย่างน่าเชื่อถือ
- พื้นผิวสัมผัสทางการแพทย์และอุปกรณ์สวมใส่: ซิลิโคน 20A–40A เป็นเรื่องปกติสำหรับชิ้นส่วนที่สัมผัสผิวหนัง ซึ่งความนุ่มมีความสำคัญต่อความสะดวกสบายและความเข้ากันได้ทางชีวภาพ LSR ในช่วงนี้ใช้อย่างแพร่หลายสำหรับซีลอุปกรณ์ทางการแพทย์, ตัวเรือนเซ็นเซอร์สวมใส่ และอินเทอร์เฟซที่สัมผัสผู้ป่วย
- ซีลยานยนต์และแถบกันฝน: EPDM หรือซิลิโคน 50A–70A โดยขึ้นอยู่กับความต้องการอุณหภูมิ ค่า durometer ที่สูงกว่าใช้ในแอปพลิเคชันซีลแบบไดนามิกที่ได้รับผลกระทบจากการสั่นสะเทือนหรือการบีบอัดซ้ำๆ
- การขึ้นรูปทับแบบยืดหยุ่นและมือจับ: TPE หรือซิลิโคน 40A–60A ซึ่งเป้าหมายคือความสะดวกสบายในการสัมผัสและการยึดจับมากกว่าการซีล ปลายที่นุ่มกว่าของช่วงนี้ให้ความรู้สึกพรีเมียม; ปลายที่แข็งกว่าปรับปรุงความทนทานและความต้านทานการขัดถู
- ลูกกลิ้งอุตสาหกรรมและล้อขับเคลื่อน: โพลียูรีเทนหรือยางธรรมชาติ 60A–90A เลือกตามโหลด, ข้อกำหนดการสัมผัสพื้นผิว และลำดับความสำคัญความต้านทานการสึกหรอ
ข้อผิดพลาดในการระบุสเปกที่พบบ่อยซึ่งควรหลีกเลี่ยง
แม้แต่วิศวกรที่มีประสบการณ์ก็ทำข้อผิดพลาดในการระบุสเปก durometer ที่ก่อให้เกิดปัญหาในภายหลัง การตระหนักถึงจุดอ่อนทั่วไปเหล่านี้ช่วยตรวจจับปัญหาก่อนที่จะไปถึงขั้นแม่พิมพ์หรือการผลิต
การเปรียบเทียบค่าข้ามมาตราส่วนต่างกัน: ค่า 70 บน Shore A และค่า 70 บน Shore D แสดงความแข็งของวัสดุที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง ตรวจสอบเสมอว่าใบข้อมูลวัสดุอ้างอิงมาตราส่วนใดก่อนทำการเปรียบเทียบ และอย่าเปรียบเทียบข้ามมาตราส่วนโดยไม่มีการอ้างอิงการแปลง โซนซ้อนทับ (ประมาณ 85A ถึง 100A / 30D ถึง 45D) เป็นจุดที่ความสับสนนี้เกิดขึ้นบ่อยที่สุด
เพิกเฉยต่อผลของ durometer ต่อ compression set: ยางที่นุ่มกว่าแนบสนิทกับพื้นผิวได้ง่ายกว่าและซีลที่แรงปิดต่ำกว่า แต่มีความไวต่อการเสียรูปถาวร (compression set) มากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป วัสดุแหวนรองที่นุ่มเกินไปสำหรับการใช้งานอาจซีลได้ดีในระยะแรกแต่สูญเสียแรงซีลหลังจากการหมุนเวียนความร้อนหรือการบีบอัดเป็นเวลานาน ค่า durometer ที่แข็งกว่าต้านทาน compression set แต่ต้องการแรงประกอบสูงขึ้นและพื้นผิวจับคู่ที่แม่นยำกว่า
ระบุสเปกต่ำเกินไปสำหรับชิ้นส่วนบาง: สำหรับชิ้นส่วนยางที่บางกว่าประมาณ 6 มม. วิธีการทดสอบ durometer มาตรฐานกลายเป็นไม่น่าเชื่อถือเพราะหัวกดอ่านค่าจากฐานรองใต้วัสดุมากกว่าตัววัสดุเอง สำหรับแหวนรองที่บางมาก พิจารณาการระบุการเปลี่ยนรูปภายใต้แรงกด (แรงต่อหน่วยพื้นที่ที่เปอร์เซ็นต์การบีบอัดที่กำหนด) เป็นเกณฑ์สเปกเสริมหรือทดแทน
เลือก durometer โดยไม่คำนึงถึงกระบวนการผลิต: ความแข็งของวัสดุส่งผลไม่เพียงแต่สมรรถนะของชิ้นส่วน แต่ยังรวมถึงความสามารถในการขึ้นรูป, เวลาต่อรอบ, พฤติกรรมในการถอดแบบ และผลผลิตของกระบวนการ วัสดุที่นุ่มมากต่ำกว่า 20A Shore A อาจยากต่อการถอดแบบอย่างสะอาดจากเรขาคณิตแม่พิมพ์ที่ซับซ้อน การปรึกษากับพันธมิตรการผลิตของคุณตั้งแต่เนิ่นๆ — ก่อนที่การออกแบบแม่พิมพ์จะเสร็จสิ้น — ช่วยรับประกันว่าค่า durometer ที่ระบุสามารถบรรลุได้ที่คุณภาพการผลิตและปริมาณที่ต้องการ ทีมวิศวกรรมของ NICE Rapid สามารถสนับสนุนการสนทนานี้ acrossบริการการผลิตครบวงจรของเรา ตั้งแต่ต้นแบบจนถึงการผลิตที่ต่ำ, กลาง และปริมาณสูง.
การทำให้ค่า Durometer ถูกต้องตั้งแต่เริ่มต้น
มาตราส่วน durometer เป็นหนึ่งในพารามิเตอร์สเปกที่ดูเรียบง่ายบนกระดาษแต่มีผลทางวิศวกรรมที่สำคัญเมื่อมันผิด การเลือกมาตราส่วน Shore ที่ถูกต้อง ค่าความแข็งที่ถูกต้อง และค่าความคลาดเคลื่อนที่ถูกต้อง — จากนั้นเชื่อมโยงสเปกนั้นกับกระบวนการผลิตที่เหมาะสม — คือความแตกต่างระหว่างชิ้นส่วนยางที่ทำงานได้อย่างเชื่อถือได้ในบริการและชิ้นส่วนที่สร้างปัญหาในการประกอบ ระหว่างการตรวจสอบคุณสมบัติ หรือในภาคสนาม
สำหรับทีมผลิตภัณฑ์ที่ทำงานกับชิ้นส่วนยาง ซิลิโคน หรืออีลาสโตเมอร์อ่อน แนวทางที่มีประสิทธิภาพที่สุดคือการมีส่วนร่วมของผู้เชี่ยวชาญด้านการผลิตตั้งแต่เนิ่นๆ Durometer มีอิทธิพลต่อการเลือกวัสดุ การออกแบบแม่พิมพ์ เวลาต่อรอบ กลยุทธ์การถอดแบบ และเกณฑ์การยอมรับคุณภาพ พร้อมกันทั้งหมด การสร้างความสอดคล้องในปัจจัยเหล่านั้นทั้งหมดก่อนตัดเหล็กแม่พิมพ์ช่วยประหยัดเวลาและต้นทุนในทุกขั้นตอนของวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์ — ตั้งแต่ต้นแบบแรกจนถึงการผลิตปริมาณ
พร้อมที่จะผลิตชิ้นส่วนยางหรือซิลิโคนของคุณหรือยัง?
NICE Rapid สนับสนุนทีมผลิตภัณฑ์ตั้งแต่ต้นแบบแรกจนถึงการผลิตเต็มรูปแบบด้วยความสามารถในการผลิตยางและซิลิโคนครบวงจร — รวมถึงการขึ้นรูป LSR, การขึ้นรูปซิลิโคน, การขึ้นรูปแบบอัด และการหล่อสุญญากาศ สำหรับต้นแบบ ทีมวิศวกรรมของเราสามารถช่วยคุณตรวจสอบสเปก durometer เลือกกระบวนการที่ถูกต้อง และผลิตชิ้นส่วนที่ตรงกับความต้องการด้านสมรรถนะของคุณ — ตรงเวลาและตรงตามสเปก
ติดต่อเราเพื่อหารือเกี่ยวกับโครงการของคุณเพิ่มเติมใน การเลือกและเปรียบเทียบวัสดุ

โพลีคาร์บอเนต, ABS หรือโพลีคาร์บอเนต ABS (PC/ABS): การเลือกพลาสติกสำหรับต้นแบบที่ทนทานต่อแผนการทดสอบของคุณ

การออกแบบซีลและปะเก็น: ค่าการบีบอัดถาวร การออกแบบร่อง และการเลือกวัสดุ

TPU เทียบกับ TPE: เปรียบเทียบความต้านทานการขัดถู ความต้านทานสารเคมี และการขึ้นรูป

เปรียบเทียบวิธีการขึ้นรูปซิลิโคน: LSR, HCR และการขึ้นรูปแบบอัด

TPE เทียบกับซิลิโคน: เปรียบเทียบด้านต้นทุน อุณหภูมิ และการปฏิบัติตามกฎระเบียบ

คำอธิบายความแข็ง Shore: วิธีอ่านมาตรา A, D และ OO