
ลองหยิบปะเก็นยางขึ้นมา งอซีลซิลิโคน หรือใช้นิ้วกดลงบนเบาะโฟม — ความรู้สึกที่คุณได้รับมีชื่อเรียกเฉพาะเจาะจงและวัดได้ นั่นคือ "ความแข็ง Shore" สำหรับวิศวกรและนักออกแบบผลิตภัณฑ์ที่กำหนดสเปกวัสดุและกระบวนการผลิต ความแข็ง Shore เป็นหนึ่งในค่าที่มีประโยชน์ที่สุดในเอกสารข้อมูลวัสดุ มันเป็นตัวกำหนดว่าชิ้นส่วนสามารถขึ้นรูป หล่อ หรือกลึงได้หรือไม่ ประสิทธิภาพจะเป็นอย่างไรภายใต้แรงกด และความนุ่มหรือความแข็งที่ต้องการนั้นตรงกับวัสดุที่เลือกไว้จริงหรือไม่
แต่ความแข็ง Shore ไม่ใช่มาตราเดียวมีมาตราความแข็ง Shore ทั้งหมดสิบสองมาตราแต่ละมาตรามีการออกแบบมาสำหรับช่วงความแข็งของวัสดุที่แตกต่างกัน สามมาตราในจำนวนนี้ — OO, A และ D — ครอบคลุมการใช้งานส่วนใหญ่ของยาง อีลาสโตเมอร์ และพลาสติกที่คุณจะพบเจอในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การทำความเข้าใจว่าแต่ละมาตราวัดอะไร ทำไมถึงมีอยู่ และเมื่อไหร่ควรเปลี่ยนไปใช้มาตราอื่น เป็นความรู้พื้นฐานที่สำคัญสำหรับผู้ทำงานกับวัสดุที่ยืดหยุ่นหรือกึ่งแข็งตัว คู่มือนี้จะอธิบายทั้งสามมาตราอย่างชัดเจน ยกตัวอย่างวัสดุจากโลกแห่งความเป็นจริง และเชื่อมโยงการเลือกความแข็งเข้ากับการตัดสินใจด้านกระบวนการผลิตโดยตรง
ความแข็ง Shore (ดูโรมิเตอร์) คืออะไร?
ความแข็ง Shore — มักเรียกว่าความแข็งดูโรมิเตอร์ — เป็นการวัดมาตรฐานของความสามารถของวัสดุในการต้านทานต่อการเกิดรอยบุ๋มถาวร คำว่า "ดูโรมิเตอร์" หมายถึงทั้งการวัดเองและเครื่องมือแบบมือถือที่ใช้วัด มาตรานี้ถูกพัฒนาโดย Albert Ferdinand Shore ในช่วงทศวรรษ 1920 และปัจจุบันอยู่ภายใต้ข้อกำหนดของASTM D2240ซึ่งเป็นวิธีการทดสอบมาตรฐานสำหรับการวัดคุณสมบัติของยาง ในขณะที่โลหะใช้มาตราความแข็ง Rockwell หรือ Vickers ระบบเหล่านั้นอาศัยแรงทะลุทะลวงที่สูงกว่ามากและไม่เหมาะกับธรรมชาติที่ยืดหยุ่นและทนต่อแรงกดของยางและพลาสติก ความแข็ง Shore ถูกออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อเติมเต็มช่องว่างดังกล่าว
สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจว่าความแข็ง Shore วัดความสามารถต้านทานต่อการเกิดรอยบุ๋มเฉพาะจุดไม่ใช่ความแข็งแรง ความต้านทานต่อการฉีกขาด หรือความทนทานในระยะยาว วัสดุสองชนิดที่มีค่าความแข็ง Shore เท่ากันอาจมีพฤติกรรมแตกต่างกันมากภายใต้สภาวะการใช้งานจริง ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบทางเคมี ความไวต่ออุณหภูมิ และลักษณะค่า compression set ความแข็ง Shore เป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการเลือกวัสดุ — ซึ่งเป็นจุดที่สำคัญ — แต่แทบจะไม่เคยเป็นสเปกเดียวที่สำคัญ
หลักการทดสอบความแข็งด้วยดูโรมิเตอร์
ขั้นตอนการทดสอบมีแนวคิดที่ตรงไปตรงมา อุปกรณ์กดที่ทำจากเหล็กซึ่งมีสปริงจะถูกกดลงบนพื้นผิวเรียบของวัสดุภายใต้แรงที่กำหนด และความลึกของรอยบุ๋มที่เกิดขึ้นจะถูกแปลงเป็นตัวเลขไร้หน่วยบนมาตราตั้งแต่ 0 ถึง 100 ค่าที่อ่านได้ 0 บ่งบอกว่าอุปกรณ์กดได้ทะลุผ่านวัสดุไปถึงความลึกสูงสุด ซึ่งหมายความว่าวัสดุแทบไม่มีการต้านทานเลย ค่าที่อ่านได้ 100 หมายความว่าไม่มีการทะลุผ่านเลย — วัสดุแข็งเกินไปจนอุปกรณ์กดของมาตรานั้นๆ ไม่สามารถสร้างรอยบุ๋มได้ ในทางปฏิบัติ วัสดุทางวิศวกรรมที่มีประโยชน์ส่วนใหญ่จะมีค่าระหว่าง 20 ถึง 90 บนมาตราที่เหมาะสมกับวัสดุเหล่านั้น
สิ่งที่ทำให้มาตรา Shore ต่างๆ แตกต่างกันคือรูปทรงของอุปกรณ์กดและแรงสปริงที่ใช้ระหว่างการทดสอบ แต่ละมาตราใช้ปลายอุปกรณ์กดที่แตกต่างกันทางกายภาพ — ตั้งแต่ลูกบอลทรงกลมมน ไปจนถึงกรวยปลายตัดแบน ไปจนถึงกรวยปลายแหลม — และแต่ละอันใช้แรงกดที่แตกต่างกัน นี่หมายความว่ามาตรา Shore ไม่ใช่หน่วยเดียวกันของค่าที่วัดได้ แต่เป็นระบบทดสอบที่แยกจากกันซึ่งปรับเทียบสำหรับช่วงความแข็งของวัสดุที่แตกต่างกัน การใช้มาตราที่ไม่ถูกต้องจะส่งผลให้ได้ค่าที่ไร้ความหมายเป็น 0 (อุปกรณ์กดจมมิดในวัสดุอ่อนที่ทดสอบด้วยเครื่องมือมาตรา A) หรือค่า 100 (วัสดุแข็งที่ไม่เกิดรอยบุ๋มเลยภายใต้แรงเบาของมาตรา OO)
สามมาตราหลัก: OO, A และ D
ASTM D2240 กำหนดมาตราความแข็ง Shore ไว้ทั้งหมดสิบสองมาตรา但对于วัสดุที่ใช้ในบริบทการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการผลิตส่วนใหญ่ — อีลาสโตเมอร์ ยาง ซิลิโคน และพลาสติก — สามมาตราครอบคลุมเกือบทุกสถานการณ์: Shore OO, Shore A และ Shore D แต่ละมาตรามุ่งเน้นไปที่ช่วงความแข็งที่ชัดเจน และการเข้าใจว่าจุดสิ้นสุดของมาตราหนึ่งและจุดเริ่มต้นของอีกมาตราหนึ่งอยู่ที่ใดมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการอ่านเอกสารข้อมูลวัสดุอย่างถูกต้อง
Shore OO: การวัดวัสดุที่อ่อนนุ่มที่สุด
มาตรา Shore OO อยู่ที่ปลายสุดของความนุ่มของสเปกตรัม ออกแบบมาสำหรับวัสดุที่อ่อนนุ่มเกินไปจนไม่สามารถอ่านค่าที่มีความหมายบนมาตรา Shore A ได้ มันใช้อุปกรณ์กดทรงกลมขนาดเล็กและใช้แรงสปริงสูงสุดต่ำมากประมาณ 1.1 นิวตัน — ซึ่งเป็นเศษเสี้ยวของแรงที่ใช้ในการทดสอบ Shore A หากวัสดุมีค่าต่ำกว่า 10 บนมาตรา Shore A ควรใช้ดูโรมิเตอร์ Shore OO แทนเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่น่าเชื่อถือ
วัสดุ Shore OO ทั่วไป ได้แก่ เจลนิ่ม จาระบีซิลิโคน โฟมเซลล์เปิด ยางฟองน้ำ และอีลาสโตเมอร์นิ่มพิเศษที่ใช้ในการรองรับแรงกระแทกและการซีลแบบปรับตัว แผ่นรองในรองเท้าแบบเจล ชิ้นส่วนจำลองเนื้อเยื่อทางการแพทย์นิ่ม และแผ่นดูดซับแรงกระแทกเฉพาะทางเป็นตัวอย่างทั่วไป มาตรา OO ยังเกี่ยวข้องกับสูตรซิลิโคนขั้นสูงบางชนิด — ตัวอย่างเช่น ชุดซิลิโคน Ecoflex ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมีค่าจัดอันดับ Shore OO (เช่น OO-30) ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าวัสดุเหล่านี้มีความอ่อนนุ่มเพียงใด สำหรับทีมผลิตภัณฑ์ที่ทำงานกับชิ้นส่วนสัมผัสผิวนุ่มที่ปรับตัวได้ดีสูง มาตรา Shore OO เป็นกรอบอ้างอิงที่ถูกต้อง และการระบุวัสดุเหล่านี้โดยไม่อ้างถึงมาตรา OO จะนำไปสู่ความคลุมเครือในแบบและระหว่างการตรวจสอบคุณภาพ
Shore A: มาตรามาตรฐานสำหรับยางและอีลาสโตเมอร์
Shore A เป็นมาตราความแข็งที่ใช้แพร่หลายที่สุดในอุตสาหกรรมการผลิตยางและโพลิเมอร์ มันครอบคลุมช่วงการใช้งานจริงที่กว้างมาก — ตั้งแต่วัสดุที่นิ่มเหมือนหนังยางหลวมๆ ที่ประมาณ 20A ผ่านความแข็งปานกลางของพื้นรองเท้าที่ประมาณ 70A ไปจนถึงความแข็งของล้อรถเข็นช้อปปิ้งที่ใกล้ 90A อุปกรณ์กด Shore A เป็นกรวยปลายตัดแบนที่ออกแรงประมาณ 8 นิวตัน ทำให้เหมาะอย่างยิ่งกับพฤติกรรมที่ยืดหยุ่นและเด้งกลับของวัสดุคล้ายยางส่วนใหญ่ โดยไม่ทะลุผ่านหรือให้อ่านค่าที่ไม่สม่ำเสมอ
สำหรับวิศวกรผลิตภัณฑ์ ค่า Shore A สอดคล้องกับคุณสมบัติทางสัมผัสและประสิทธิภาพที่จดจำได้ง่ายดังนี้:
- 20A–40A: นุ่มมาก ปรับตัวได้ดีมาก — ทั่วไปสำหรับซีล ปะเก็น และการใช้งานซีลแรงดันต่ำซึ่งวัสดุจำเป็นต้องปรับตัวเข้ากับพื้นผิวคู่ mating ที่ไม่สมบูรณ์
- 40A–60A: นุ่มถึงปานกลาง — ทั่วไปสำหรับชิ้นส่วนซิลิโคนเกรดทางการแพทย์ ที่จับแบบยืดหยุ่น และพื้นผิวสัมผัสผิวนุ่มที่ขึ้นรูปทับ
- 60A–80A: ปานกลางถึงแข็ง — ใช้ในซีลยานยนต์ โอริง ลูกกลิ้งสายพานลำเลียง พื้นรองเท้า และชิ้นส่วนยางอเนกประสงค์ที่ต้องการความทนทานต่อการสึกหรอควบคู่กับความยืดหยุ่น
- 80A–95A: ดินแดนของอีลาสโตเมอร์แข็ง — เหมาะสมสำหรับลูกกลิ้งอุตสาหกรรม ยางตัน และชิ้นส่วนยางแข็ง; ค่าที่อ่านได้สูงกว่า 90A จะมีความแม่นยำน้อยลงและ Shore D อาจเหมาะสมกว่า
มาตรา Shore A เป็นอ้างอิงหลักสำหรับวัสดุซิลิโคนที่ใช้ในการขึ้นรูปซิลิโคนและการขึ้นรูปยางซิลิโคนเหลว (LSR)ตัวอย่างเช่น สารผสม LSR มักถูกสูตรให้มีค่าความแข็ง Shore A หลากหลายช่วงเพื่อตอบสนองความต้องการเฉพาะของการใช้งาน — ชิ้นส่วนซีลทางการแพทย์อาจต้องการ 30A เพื่อให้แน่ใจว่ามีการสัมผัสกับเนื้อเยื่ออย่างนุ่มนวล ในขณะที่ปลอกหุ้มขั้วต่ออาจถูกกำหนดที่ 60A สำหรับความแข็งแรงเชิงโครงสร้าง การรู้ว่าเป้าหมายของคุณอยู่ในตำแหน่งใดบนมาตรา Shore A ก่อนที่จะผูกมัดกับสารผสมเป็นขั้นตอนพื้นฐานในการออกแบบเพื่อการผลิต
Shore D: ยางแข็งและพลาสติกแข็งตัว
เมื่อวัสดุแข็งเกินไปจนมาตรา Shore A ไม่สามารถแยกแยะได้อย่างแม่นยำ — โดยประมาณสูงกว่า 90A — มาตรา Shore D จะเข้ามาแทนที่ อุปกรณ์กด Shore D เป็นกรวยแหลม 30 องศาที่มีรัศมีปลายเล็กกว่ามากและใช้แรงสปริงสูงสุดประมาณ 44.5 นิวตัน ซึ่งสูงกว่าแรง Shore A เกือบห้าเท่า แรงทะลุทะลวงที่สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญนี้จำเป็นเพื่อสร้างรอยบุ๋มที่วัดได้ในเทอร์โมพลาสติกแข็ง ยางแข็ง และโพลิเมอร์กึ่งแข็งตัว
Shore D เป็นอ้างอิงมาตรฐานสำหรับพลาสติกวิศวกรรมจำนวนมากที่ใช้ในการฉีดขึ้นรูปพลาสติกพลาสติกแข็งเช่นโพลีคาร์บอเนตและอะคริลิกมักวัดได้ที่ช่วง 80D–90D ในขณะที่พลาสติกวิศวกรรมที่นิ่มกว่าและอีลาสโตเมอร์แข็งอยู่ในช่วง 40D–70D วัสดุในช่วง Shore D โดยทั่วไปเหมาะสำหรับปฏิบัติการกลึง; ความแข็งของมันหมายถึงการต้านทานการโก่งตัวภายใต้โหลดของเครื่องมือตัด ชิ้นส่วนที่ปลายล่างของ Shore D — โดยเฉพาะวัสดุที่กึ่งแข็งตัว — อาจยังคงต้องการการขึ้นรูปมากกว่าการกลึง และความแตกต่างนี้มีความสำคัญตั้งแต่เนิ่นๆ ในการสนทนาเกี่ยวกับการเลือกกระบวนการ จุดอ้างอิง Shore D ทั่วไปรวมถึง:
- หมวกนิรภัย (ก่อสร้าง): ประมาณ 75D
- ท่อ PVC: ประมาณ 80D
- โพลีคาร์บอเนต / อะคริลิก: 80D–90D
- เปลือกนอกบอลกอล์ฟ: ประมาณ 55D–65D
- ลูกกลิ้งโพลียูรีเทน: 60D–80D ขึ้นอยู่กับสูตร
ความเข้าใจเรื่องช่วงทับซ้อนของมาตรา
หนึ่งในแหล่งความสับสนที่พบบ่อยที่สุดเมื่ออ่านค่าความแข็ง Shore คือช่วงทับซ้อนของมาตรา มาตรา Shore A และ Shore D ไม่ได้บรรยายประชากรวัสดุที่แยกจากกันโดยสิ้นเชิง — มีโซนเปลี่ยนผ่าน โดยประมาณระหว่าง 80A ถึง 95A บนมาตรา A และ 30D ถึง 50D บนมาตรา D ซึ่งทั้งสองมาตราสามารถใช้กับวัสดุเดียวกันได้ทางเทคนิค ในพื้นที่ทับซ้อนนี้ ค่า Shore A 95 สอดคล้องกับ Shore D 45 โดยประมาณ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นการประมาณ ไม่ใช่สูตรแปลงค่า
ในฐานะกฎปฏิบัติ: หากค่า Shore A สูงขึ้นเหนือ 90 ให้เปลี่ยนไปใช้ Shore D สำหรับการวัดที่แยกแยะได้ดีกว่า หากค่า Shore D ต่ำกว่า 20 Shore A จะให้ความละเอียดมากกว่า หลักการเดียวกันใช้ระหว่าง Shore OO และ Shore A — วัสดุที่อ่านค่าต่ำกว่า 10A จะถูกอธิบายลักษณะได้ดีกว่าบนมาตรา OO ควรสังเกตว่ามาตรานี้วัดการตอบสนองของวัสดุภายใต้สภาวะทางกายภาพที่แตกต่างกัน (รูปทรงอุปกรณ์กดต่างกัน ขนาดแรงต่างกัน) ดังนั้นการเปรียบเทียบข้ามมาตราใดๆ จึงเป็นการประมาณโดยธรรมชาติ สำหรับการควบคุมคุณภาพและสเปกทางการ ให้วัดบนมาตราที่ระบุไว้ในแบบเสมอ
วัสดุทั่วไปและค่าความแข็ง Shore ของพวกมัน
จุดอ้างอิงต่อไปนี้ช่วยยึดโยงตัวเลขที่เป็นนามธรรมเข้ากับผลิตภัณฑ์และวัสดุที่จดจำได้ เหล่านี้เป็นค่าทั่วไปโดยประมาณ; ค่าอ่านดูโรมิเตอร์จริงจะแตกต่างกันไปตามสูตรสารผสม อุณหภูมิ และเงื่อนไขการทดสอบ
- แผ่นรองในรองเท้าแบบเจลนิ่ม / แผ่นรองโฟม: 20–40 Shore OO
- ซิลิโคนเจล / อีลาสโตเมอร์ประเภท Ecoflex: 10–30 Shore OO ถึง 10A
- หนังยาง: ประมาณ 20–25 Shore A
- ซีล LSR ทางการแพทย์นิ่ม: 25A–40A
- ยางลบดินสอ: ประมาณ 40 Shore A
- พื้นรองเท้า: ประมาณ 55A–70A
- ดอกยางรถยนต์: ประมาณ 60A–70A
- โอริง (อเนกประสงค์): 70A–80A
- ยางแข็ง / ล้อรถเข็นช้อปปิ้ง: ประมาณ 90A
- พลาสติกกึ่งแข็งตัว (เช่น PVC แบบยืดหยุ่น): 40D–55D
- โพลีโพรพิลีน: ประมาณ 70D–75D
- โพลีคาร์บอเนต / อะคริลิก: 80D–90D
ความแข็ง Shore และการเลือกกระบวนการผลิต
ความแข็ง Shore ไม่ใช่แค่สเปกประสิทธิภาพ — มันเป็นตัวขับเคลื่อนการเลือกกระบวนการ ช่วงความแข็งของวัสดุเป้าหมายของคุณมีผลกระทบโดยตรงต่อวิธีการผลิตที่เป็นไปได้ และการเข้าใจความเชื่อมโยงนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ ในการออกแบบจะช่วยประหยัดการเปลี่ยนเครื่องมือหรือการเปลี่ยนวัสดุที่มีค่าใช้จ่ายสูงในภายหลังในวงจรการพัฒนา
วัสดุ Shore OO และ Shore A นิ่ม (ต่ำกว่าประมาณ 40A) โดยทั่วไปอ่อนนุ่มเกินไปที่จะกลึง พวกมันจะโก่งตัวภายใต้โหลดของเครื่องมือตัดแทนที่จะถูกตัดเฉือนอย่างสะอาด สำหรับวัสดุเหล่านี้ จำเป็นต้องหล่อหรือขึ้นรูปการหล่อสุญญากาศ เป็นเส้นทางที่มีประสิทธิภาพสำหรับปริมาณต้นแบบของชิ้นส่วนอีลาสโตเมอนิ่ม โดยใช้เรซินโพลียูรีเทนหรือซิลิโคนเพื่อจำลองความแข็งของวัสดุสุดท้าย สำหรับการผลิตรายใหญ่การขึ้นรูปซิลิโคน, การขึ้นรูป LSR และการอัดขึ้นรูป เป็นตัวเลือกกระบวนการหลักขึ้นอยู่กับเคมีของวัสดุและรูปทรงของชิ้นส่วน
วัสดุ Shore A ระดับกลาง (40A–80A) ครอบคลุมสัดส่วนที่ใหญ่ที่สุดของชิ้นส่วนยางและอีลาสโตเมอร์ในการผลิต การฉีดขึ้นรูปซิลิโคนและอีลาสโตเมอร์เทอร์โมพลาสติก (TPEs) มีความเป็นไปได้สูงตลอดช่วงนี้ โดย LS injection molding ช่วยให้การผลิตแบบไม่มี flash และมีความคลาดเคลื่อนต่ำในระดับปริมาณ การอัดขึ้นรูปเป็นทางเลือกที่คุ้มค่าสำหรับรูปทรงที่เรียบง่ายกว่า ในขั้นตอนการทำต้นแบบ การหล่อสุญญากาศในยูรีเทนหรือซิลิโคนที่มีความแข็ง Shore A ตรงกัน สามารถตรวจสอบความรู้สึกและหน้าที่ของการออกแบบก่อนผูกมัดกับเครื่องมือการผลิต
วัสดุ Shore A แข็งและ Shore D (สูงกว่า ~80A และเข้าสู่มาตรา D) โดยทั่วไปสามารถประมวลผลด้วยการฉีดขึ้นรูปพลาสติก, การกลึง CNC หรือ — สำหรับชิ้นส่วนโลหะปริมาณสูงที่มีรูปแบบคล้ายกัน —การหล่อขึ้นรูปด้วยแรงดัน เทอร์โมพลาสติกแข็งและกึ่งแข็งตัวในช่วง 60D–90D เป็นวัสดุประจำวันของกล่องครอบ โครงเรือน เฟือง และชิ้นส่วนโครงสร้างที่ฉีดขึ้นรูป สำหรับการสร้างต้นแบบที่ปลายสเปกตรัมความแข็งนี้การพิมพ์ 3 มิติ และการกลึง CNC ทั้งสองให้ตัวเลือกเส้นทาง แม้ว่าแต่ละวิธีจะมีความแลกเปลี่ยนที่แตกต่างกันในด้านผิวสำเร็จและความคลาดเคลื่อนเชิงมิติ
ดูโรมิเตอร์ยังมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจด้านเครื่องมือภายในกระบวนการที่กำหนด ในการขึ้นรูปซิลิโคนและอีลาสโตเมอร์ สเปกความแข็งกำหนดการเลือกสารผสม เงื่อนไขการบ่ม และกลยุทธ์การถอดแม่พิมพ์ — ชิ้นส่วน 20A อาจต้องการแม่พิมพ์แข็งและขั้นตอนการถอดอย่างระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการฉีกขาด ในขณะที่ชิ้นส่วน 60A ให้ความทนทานในการจัดการมากกว่ามาก รายละเอียดเหล่านี้มีความสำคัญไม่ว่าคุณจะกำลังผลิตต้นแบบห้าชิ้นหรือชิ้นส่วนการผลิตห้าแสนชิ้น
สิ่งที่ค่าความแข็ง Shore ไม่ได้บอกคุณ
ความแข็ง Shore เป็นคุณสมบัติที่มีประโยชน์และอ้างอิงอย่างกว้างขวาง แต่มันเป็นการวัดความสามารถต้านทานต่อการเกิดรอยบุ๋มเท่านั้น — ไม่ใช่คำอธิบายครบถ้วนของพฤติกรรมทางกลของวัสดุ วัสดุสองชนิดที่มีค่าอ่าน Shore A เหมือนกันอาจแตกต่างกันอย่างมากในด้านความแข็งแรงดึง การยืดตัวเมื่อแตกหัก ความต้านทานต่อการฉีกขาด ค่า compression set และประสิทธิภาพด้านอุณหภูมิ ตัวอย่างเช่น สารผสมยางธรรมชาติและสารผสมซิลิโคนอาจวัดได้ที่ 50A ทั้งคู่ แต่มีพฤติกรรมแตกต่างกันมากภายใต้โหลดแบบไดนามิก ที่อุณหภูมิสูงขึ้น หรือเมื่อสัมผัสกับน้ำมันและตัวทำละลาย
สำหรับการใช้งานที่ประสิทธิภาพภายใต้โหลดแบบวัฏจักร การสัมผัสทางเคมี หรืออุณหภูมิสุดขั้วมีความสำคัญ — ซึ่งอธิบายชิ้นส่วนการผลิตส่วนใหญ่ในยานยนต์ การแพทย์ และอุปกรณ์อุตสาหกรรม — ความแข็ง Shore ควรได้รับการปฏิบัติเป็นหนึ่งสเปกภายในคุณสมบัติวัสดุที่กว้างกว่า คุณสมบัติอื่นๆ เช่น โมดูลัสความแข็งแรงดึง การยืดตัว ค่า compression set และความเข้ากันได้ทางเคมี ต้องได้รับการประเมินควบคู่ไปกับดูโรมิเตอร์เพื่อให้แน่ใจว่าวัสดุและความแข็งที่เลือกนั้นตอบสนองความต้องการของการใช้งานอย่างแท้จริง การทำงานร่วมกับพันธมิตรด้านการผลิตที่มีประสบการณ์ตั้งแต่เนิ่นๆ ในกระบวนการสเปกช่วยให้ระบุความต้องการเหล่านี้ก่อนที่จะกลายเป็นความล้มเหลวในสนาม
การเลือกมาตราที่เหมาะสมมีความสำคัญ
ความแข็ง Shore เป็นหนึ่งในตัวเลขที่มีประโยชน์มากที่สุดบนเอกสารข้อมูลวัสดุ แต่เฉพาะเมื่อคุณรู้ว่ากำลังอ่านมาตราใดและทำไม มาตรา Shore OO, A และ D แต่ละอันบรรยายช่วงความแข็งของวัสดุที่ชัดเจน ใช้เครื่องมือทดสอบที่แตกต่างกัน และเชื่อมโยงโดยตรงกับกระบวนการผลิตที่สามารถสร้างชิ้นส่วนจากวัสดุเหล่านั้น การทำให้สเปกความแข็งถูกต้อง — และการเลือกมาตราที่เหมาะสม — ป้องกันความไม่ตรงกันระหว่างเจตนาของการออกแบบและผลลัพธ์ของการผลิต
ไม่ว่าคุณกำลังกำหนดสเปกชิ้นส่วนซิลิโคนนิ่มที่ 30A อีลาสโตเมอร์แบบยืดหยุ่นที่ขึ้นรูปทับที่ 65A หรือโครงเรือนเทอร์โมพลาสติกแข็งที่ 80D เส้นทางจากสเปกวัสดุสู่ชิ้นงานสำเร็จรูปขึ้นอยู่กับคู่ช่วงความแข็งที่เหมาะสมกับกระบวนการผลิตที่เหมาะสม ที่ NICE Rapid ทีมวิศวกรของเราสนับสนุนทีมผลิตภัณฑ์ตลอดวงจรการพัฒนาทั้งหมด — ตั้งแต่การสร้างต้นแบบระยะแรกจนถึงการผลิตปริมาณ — ช่วยแปลสเปกวัสดุเป็นชิ้นส่วนที่ผลิตได้ ตรงเวลา และเป็นไปตามสเปก
พร้อมที่จะหารือเกี่ยวกับความต้องการด้านวัสดุและกระบวนการของคุณแล้วหรือยัง?
ไม่ว่าคุณกำลังทำงานกับซิลิโคนนิ่ม อีลาสโตเมอร์แบบยืดหยุ่น หรือพลาสติกวิศวกรรมแข็ง ทีมงานของ NICE Rapid สามารถช่วยคุณเลือกความแข็งของวัสดุและกระบวนการผลิตที่เหมาะสมสำหรับการใช้งานของคุณ — จากต้นแบบสู่การผลิต
ติดต่อเราวันนี้เพิ่มเติมใน การเลือกและเปรียบเทียบวัสดุ

โพลีคาร์บอเนต, ABS หรือโพลีคาร์บอเนต ABS (PC/ABS): การเลือกพลาสติกสำหรับต้นแบบที่ทนทานต่อแผนการทดสอบของคุณ

การออกแบบซีลและปะเก็น: ค่าการบีบอัดถาวร การออกแบบร่อง และการเลือกวัสดุ

TPU เทียบกับ TPE: เปรียบเทียบความต้านทานการขัดถู ความต้านทานสารเคมี และการขึ้นรูป

เปรียบเทียบวิธีการขึ้นรูปซิลิโคน: LSR, HCR และการขึ้นรูปแบบอัด

TPE เทียบกับซิลิโคน: เปรียบเทียบด้านต้นทุน อุณหภูมิ และการปฏิบัติตามกฎระเบียบ

มาตราส่วน Durometer: การระบุความรู้สึกและฟังก์ชันในชิ้นส่วนยาง