คำอธิบายความแข็ง Shore: วิธีอ่านมาตรา A, D และ OO

วันที่เผยแพร่


ลองหยิบปะเก็นยางขึ้นมา งอซีลซิลิโคน หรือใช้นิ้วกดลงบนเบาะโฟม — ความรู้สึกที่คุณได้รับมีชื่อเรียกเฉพาะเจาะจงและวัดได้ นั่นคือ "ความแข็ง Shore" สำหรับวิศวกรและนักออกแบบผลิตภัณฑ์ที่กำหนดสเปกวัสดุและกระบวนการผลิต ความแข็ง Shore เป็นหนึ่งในค่าที่มีประโยชน์ที่สุดในเอกสารข้อมูลวัสดุ มันเป็นตัวกำหนดว่าชิ้นส่วนสามารถขึ้นรูป หล่อ หรือกลึงได้หรือไม่ ประสิทธิภาพจะเป็นอย่างไรภายใต้แรงกด และความนุ่มหรือความแข็งที่ต้องการนั้นตรงกับวัสดุที่เลือกไว้จริงหรือไม่

แต่ความแข็ง Shore ไม่ใช่มาตราเดียวมีมาตราความแข็ง Shore ทั้งหมดสิบสองมาตราแต่ละมาตรามีการออกแบบมาสำหรับช่วงความแข็งของวัสดุที่แตกต่างกัน สามมาตราในจำนวนนี้ — OO, A และ D — ครอบคลุมการใช้งานส่วนใหญ่ของยาง อีลาสโตเมอร์ และพลาสติกที่คุณจะพบเจอในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การทำความเข้าใจว่าแต่ละมาตราวัดอะไร ทำไมถึงมีอยู่ และเมื่อไหร่ควรเปลี่ยนไปใช้มาตราอื่น เป็นความรู้พื้นฐานที่สำคัญสำหรับผู้ทำงานกับวัสดุที่ยืดหยุ่นหรือกึ่งแข็งตัว คู่มือนี้จะอธิบายทั้งสามมาตราอย่างชัดเจน ยกตัวอย่างวัสดุจากโลกแห่งความเป็นจริง และเชื่อมโยงการเลือกความแข็งเข้ากับการตัดสินใจด้านกระบวนการผลิตโดยตรง

วิทยาศาสตร์วัสดุ · อ้างอิงอย่างรวดเร็ว

คำอธิบายความแข็ง Shore

วิธีอ่านมาตราOO, A และ D— และเชื่อมโยงกับการตัดสินใจด้านการผลิตจริง

พื้นฐานสำคัญ

ความแข็ง Shore คืออะไร?

มาตรฐานการวัดความสามารถต้านทานต่อการเกิดรอยบุ๋มถาวรของวัสดุ โดยอยู่ภายใต้ข้อกำหนด ASTM D2240 พัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษ 1920 โดยเฉพาะสำหรับยางและพลาสติก ซึ่งมาตรา Rockwell/Vickers ไม่เหมาะสม

12
จำนวนมาตรา Shore ทั้งหมด
OO, A & D ครอบคลุมการใช้งานส่วนใหญ่
0–100
มาตราไร้หน่วย
0 = ไม่มีการต้านทาน · 100 = ไม่เกิดรอยบุ๋ม
≠
ไม่สามารถใช้แทนกันได้
แต่ละมาตราใช้อุปกรณ์กดและแรงที่แตกต่างกัน
แผนภาพมาตรา

สเปกตรัมความแข็งในมุมมองเดียว

← นุ่มกว่าแข็งกว่า →
Shore OO
วัสดุที่อ่อนนุ่มที่สุด
เจล · โฟม · อีลาสโตเมอร์นิ่มพิเศษ
~1.1 N แรงสปริง
Shore A
ยางและอีลาสโตเมอร์ระดับกลาง
ซิลิโคน · TPE · ยาง
~8 N แรงสปริง
Shore D
ยางแข็งและพลาสติกแข็งตัว
PC · PVC · อะคริลิก
~44.5 N แรงสปริง
สามมาตราหลัก

OO · A · D — เจาะลึก

Shore OO
ปลายสุดของความนุ่ม
  • อุปกรณ์กดทรงกลม
  • ≈1.1 N แรงสูงสุด
  • สำหรับวัสดุที่ต่ำกว่า 10A
  • แผ่นรองในรองเท้าแบบเจล โฟม ยางฟองน้ำ
  • ซิลิโคน Ecoflex (เช่น OO-30)
ช่วง: 0–100 OO · ค่าทั่วไป: 10–60 OO
Shore A
มาตรามาตรฐาน
  • อุปกรณ์กดทรงกรบตัดปลายแบน
  • ≈8 N แรง
  • ยาง ซิลิโคน TPE อีลาสโตเมอร์
  • 20A–40A: ซีล ปะเก็นนิ่ม
  • 40A–60A: ซิลิโคนทางการแพทย์ ที่จับ
  • 60A–80A: โอริง พื้นรองเท้า
  • 80A–95A: ลูกกลิ้งอุตสาหกรรม
มาตราที่ใช้แพร่หลายที่สุดในอุตสาหกรรมยางและโพลิเมอร์
Shore D
แข็งและทนทาน
  • อุปกรณ์กดทรงกรบแหลม 30°
  • ≈44.5 N แรงสูงสุด (5 เท่าของ Shore A)
  • ยางแข็ง พลาสติกวิศวกรรม
  • 40D–70D: โพลิเมอร์กึ่งแข็งตัว
  • 75D: หมวกนิรภัย
  • 80D: ท่อ PVC
  • 80D–90D: โพลีคาร์บอเนต อะคริลิก
เริ่มใช้เมื่อเกิน ~90A
อ้างอิงจากโลกจริง

วัสดุทั่วไปและค่าความแข็ง

Shore OO
แผ่นรองในรองเท้าแบบเจลนิ่ม20–40 OO
ซิลิโคนเจล / Ecoflex10–30 OO
แผ่นรองโฟม20–40 OO
Shore A
หนังยาง20–25A
ซีล LSR ทางการแพทย์25–40A
ยางลบดินสอ~40A
พื้นรองเท้า55–70A
ดอกยางรถยนต์60–70A
โอริง (ทั่วไป)70–80A
ล้อรถเข็นช้อปปิ้ง~90A
Shore D
เปลือกนอกบอลกอล์ฟ55–65D
PVC แบบยืดหยุ่น40–55D
ลูกกลิ้ง PU60–80D
หมวกนิรภัย~75D
โพลีโพรพิลีน70–75D
โพลีคาร์บอเนต / อะคริลิก80–90D
⚠ ช่วงทับซ้อนของมาตรา — กฎสำคัญ
มาตราต่างๆ มีช่วงทับซ้อน — ต้องวัดตามมาตราที่ระบุเสมอ
OO → A: หากค่าที่อ่านได้ต่ำกว่า 10A ให้เปลี่ยนไปใช้ Shore OO เพื่อความละเอียดที่มากขึ้น
A → D: หากค่าที่อ่านได้สูงกว่า 90A ให้เปลี่ยนไปใช้ Shore D เพื่อความแม่นยำ
D → A: หากค่า Shore D ต่ำกว่า 20 ให้ใช้ Shore A เพื่อความละเอียดที่ดีกว่า
หมายเหตุ: Shore A 95 ≈ Shore D 45 — แต่นี่เป็นการประมาณ ไม่ใช่สูตรแปลงค่าเสมอไป ควรอ้างอิงมาตราที่ระบุไว้ในแบบเสมอ
การออกแบบเพื่อการผลิต

ความแข็ง → กระบวนการผลิต

ความแข็ง Shore เป็นตัวขับเคลื่อนการเลือกกระบวนการ — ไม่ใช่แค่สเปกประสิทธิภาพ

ต่ำกว่า ~40A
Shore OO + Shore A นิ่ม
  • อ่อนเกินไปที่จะกลึง
  • การหล่อสุญญากาศ (ต้นแบบ)
  • การขึ้นรูปซิลิโคน
  • การฉีดขึ้นรูป LSR
  • การอัดขึ้นรูป
40A – 80A
Shore A ระดับกลาง
  • การฉีดขึ้นรูป LSR (ความคลาดเคลื่อนต่ำ)
  • การฉีดขึ้นรูป TPE
  • การอัดขึ้นรูป
  • การหล่อสุญญากาศ (ตรวจสอบ)
สูงกว่า ~80A + Shore D
Shore A แข็ง + Shore D
  • การฉีดขึ้นรูปพลาสติก
  • การกลึง CNC
  • การหล่อขึ้นรูปด้วยแรงดัน
  • การพิมพ์ 3 มิติ (ต้นแบบ)
ข้อควรระวังสำคัญ

สิ่งที่ค่าความแข็ง Shore ไม่ได้บอกคุณ

💪
ความแข็งแรงดึง
ต้องประเมินแยกต่างหาก
🔁
ความต้านทานต่อการฉีกขาด
แตกต่างจากความต้านทานต่อการเกิดรอยบุ๋ม
🌡️
ประสิทธิภาพด้านอุณหภูมิ
พฤติกรรมเปลี่ยนแปลงที่อุณหภูมิสุดขั้ว
🧪
ความเข้ากันได้ทางเคมี
น้ำมัน ตัวทำละลาย ต้องมีการทดสอบ
📉
ค่า Compression Set
พฤติกรรมการเสียรูปในระยะยาว

วัสดุสองชนิดที่มีค่า Shore A เท่ากัน อาจมีประสิทธิภาพต่างกันมากในโลกแห่งความเป็นจริงให้มองดูโรมิเตอร์เป็นเพียงหนึ่งสเปกภายในคุณสมบัติวัสดุที่กว้างกว่า

สรุป

5 ประเด็นสำคัญ

1
มีมาตรา Shore ทั้งหมด 12 มาตรา — OO, A และ D ครอบคลุมการใช้งานของอีลาสโตเมอร์และพลาสติกเกือบทั้งหมด
2
อุปกรณ์กดและแรงที่แตกต่างกันหมายความว่าแต่ละมาตราเป็นระบบทดสอบที่แยกจากกัน — ไม่ใช่หน่วยที่แปลงค่าได้
3
Shore A เป็นมาตรามาตรฐาน — ใช้สำหรับยาง ซิลิโคน และ TPE ส่วนใหญ่ในการผลิต
4
ความแข็งเป็นตัวขับเคลื่อนการเลือกกระบวนการผลิตโดยตรง — ตั้งแต่การหล่อสุญญากาศจนถึงการกลึง CNC
5
ความแข็ง Shore เป็นจุดเริ่มต้น — ต้องประเมินความแข็งแรงดึง การฉีกขาด อุณหภูมิ และคุณสมบัติทางเคมีควบคู่ไปด้วยเสมอ
NICE Rapid · พันธมิตรด้านการผลิต

จากสเปกวัสดุสู่ชิ้นงานสำเร็จรูป

จากต้นแบบสู่การผลิต — เครื่องมือเร็ว การขึ้นรูปซิลิโคน LSR การฉีดขึ้นรูป และอื่นๆ รับรองโดย ISO


ติดต่อเราวันนี้ →

ความแข็ง Shore (ดูโรมิเตอร์) คืออะไร?

ความแข็ง Shore — มักเรียกว่าความแข็งดูโรมิเตอร์ — เป็นการวัดมาตรฐานของความสามารถของวัสดุในการต้านทานต่อการเกิดรอยบุ๋มถาวร คำว่า "ดูโรมิเตอร์" หมายถึงทั้งการวัดเองและเครื่องมือแบบมือถือที่ใช้วัด มาตรานี้ถูกพัฒนาโดย Albert Ferdinand Shore ในช่วงทศวรรษ 1920 และปัจจุบันอยู่ภายใต้ข้อกำหนดของASTM D2240ซึ่งเป็นวิธีการทดสอบมาตรฐานสำหรับการวัดคุณสมบัติของยาง ในขณะที่โลหะใช้มาตราความแข็ง Rockwell หรือ Vickers ระบบเหล่านั้นอาศัยแรงทะลุทะลวงที่สูงกว่ามากและไม่เหมาะกับธรรมชาติที่ยืดหยุ่นและทนต่อแรงกดของยางและพลาสติก ความแข็ง Shore ถูกออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อเติมเต็มช่องว่างดังกล่าว

สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจว่าความแข็ง Shore วัดความสามารถต้านทานต่อการเกิดรอยบุ๋มเฉพาะจุดไม่ใช่ความแข็งแรง ความต้านทานต่อการฉีกขาด หรือความทนทานในระยะยาว วัสดุสองชนิดที่มีค่าความแข็ง Shore เท่ากันอาจมีพฤติกรรมแตกต่างกันมากภายใต้สภาวะการใช้งานจริง ขึ้นอยู่กับองค์ประกอบทางเคมี ความไวต่ออุณหภูมิ และลักษณะค่า compression set ความแข็ง Shore เป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการเลือกวัสดุ — ซึ่งเป็นจุดที่สำคัญ — แต่แทบจะไม่เคยเป็นสเปกเดียวที่สำคัญ

หลักการทดสอบความแข็งด้วยดูโรมิเตอร์

ขั้นตอนการทดสอบมีแนวคิดที่ตรงไปตรงมา อุปกรณ์กดที่ทำจากเหล็กซึ่งมีสปริงจะถูกกดลงบนพื้นผิวเรียบของวัสดุภายใต้แรงที่กำหนด และความลึกของรอยบุ๋มที่เกิดขึ้นจะถูกแปลงเป็นตัวเลขไร้หน่วยบนมาตราตั้งแต่ 0 ถึง 100 ค่าที่อ่านได้ 0 บ่งบอกว่าอุปกรณ์กดได้ทะลุผ่านวัสดุไปถึงความลึกสูงสุด ซึ่งหมายความว่าวัสดุแทบไม่มีการต้านทานเลย ค่าที่อ่านได้ 100 หมายความว่าไม่มีการทะลุผ่านเลย — วัสดุแข็งเกินไปจนอุปกรณ์กดของมาตรานั้นๆ ไม่สามารถสร้างรอยบุ๋มได้ ในทางปฏิบัติ วัสดุทางวิศวกรรมที่มีประโยชน์ส่วนใหญ่จะมีค่าระหว่าง 20 ถึง 90 บนมาตราที่เหมาะสมกับวัสดุเหล่านั้น

สิ่งที่ทำให้มาตรา Shore ต่างๆ แตกต่างกันคือรูปทรงของอุปกรณ์กดและแรงสปริงที่ใช้ระหว่างการทดสอบ แต่ละมาตราใช้ปลายอุปกรณ์กดที่แตกต่างกันทางกายภาพ — ตั้งแต่ลูกบอลทรงกลมมน ไปจนถึงกรวยปลายตัดแบน ไปจนถึงกรวยปลายแหลม — และแต่ละอันใช้แรงกดที่แตกต่างกัน นี่หมายความว่ามาตรา Shore ไม่ใช่หน่วยเดียวกันของค่าที่วัดได้ แต่เป็นระบบทดสอบที่แยกจากกันซึ่งปรับเทียบสำหรับช่วงความแข็งของวัสดุที่แตกต่างกัน การใช้มาตราที่ไม่ถูกต้องจะส่งผลให้ได้ค่าที่ไร้ความหมายเป็น 0 (อุปกรณ์กดจมมิดในวัสดุอ่อนที่ทดสอบด้วยเครื่องมือมาตรา A) หรือค่า 100 (วัสดุแข็งที่ไม่เกิดรอยบุ๋มเลยภายใต้แรงเบาของมาตรา OO)

สามมาตราหลัก: OO, A และ D

ASTM D2240 กำหนดมาตราความแข็ง Shore ไว้ทั้งหมดสิบสองมาตรา但对于วัสดุที่ใช้ในบริบทการพัฒนาผลิตภัณฑ์และการผลิตส่วนใหญ่ — อีลาสโตเมอร์ ยาง ซิลิโคน และพลาสติก — สามมาตราครอบคลุมเกือบทุกสถานการณ์: Shore OO, Shore A และ Shore D แต่ละมาตรามุ่งเน้นไปที่ช่วงความแข็งที่ชัดเจน และการเข้าใจว่าจุดสิ้นสุดของมาตราหนึ่งและจุดเริ่มต้นของอีกมาตราหนึ่งอยู่ที่ใดมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการอ่านเอกสารข้อมูลวัสดุอย่างถูกต้อง

Shore OO: การวัดวัสดุที่อ่อนนุ่มที่สุด

มาตรา Shore OO อยู่ที่ปลายสุดของความนุ่มของสเปกตรัม ออกแบบมาสำหรับวัสดุที่อ่อนนุ่มเกินไปจนไม่สามารถอ่านค่าที่มีความหมายบนมาตรา Shore A ได้ มันใช้อุปกรณ์กดทรงกลมขนาดเล็กและใช้แรงสปริงสูงสุดต่ำมากประมาณ 1.1 นิวตัน — ซึ่งเป็นเศษเสี้ยวของแรงที่ใช้ในการทดสอบ Shore A หากวัสดุมีค่าต่ำกว่า 10 บนมาตรา Shore A ควรใช้ดูโรมิเตอร์ Shore OO แทนเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่น่าเชื่อถือ

วัสดุ Shore OO ทั่วไป ได้แก่ เจลนิ่ม จาระบีซิลิโคน โฟมเซลล์เปิด ยางฟองน้ำ และอีลาสโตเมอร์นิ่มพิเศษที่ใช้ในการรองรับแรงกระแทกและการซีลแบบปรับตัว แผ่นรองในรองเท้าแบบเจล ชิ้นส่วนจำลองเนื้อเยื่อทางการแพทย์นิ่ม และแผ่นดูดซับแรงกระแทกเฉพาะทางเป็นตัวอย่างทั่วไป มาตรา OO ยังเกี่ยวข้องกับสูตรซิลิโคนขั้นสูงบางชนิด — ตัวอย่างเช่น ชุดซิลิโคน Ecoflex ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมีค่าจัดอันดับ Shore OO (เช่น OO-30) ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าวัสดุเหล่านี้มีความอ่อนนุ่มเพียงใด สำหรับทีมผลิตภัณฑ์ที่ทำงานกับชิ้นส่วนสัมผัสผิวนุ่มที่ปรับตัวได้ดีสูง มาตรา Shore OO เป็นกรอบอ้างอิงที่ถูกต้อง และการระบุวัสดุเหล่านี้โดยไม่อ้างถึงมาตรา OO จะนำไปสู่ความคลุมเครือในแบบและระหว่างการตรวจสอบคุณภาพ

Shore A: มาตรามาตรฐานสำหรับยางและอีลาสโตเมอร์

Shore A เป็นมาตราความแข็งที่ใช้แพร่หลายที่สุดในอุตสาหกรรมการผลิตยางและโพลิเมอร์ มันครอบคลุมช่วงการใช้งานจริงที่กว้างมาก — ตั้งแต่วัสดุที่นิ่มเหมือนหนังยางหลวมๆ ที่ประมาณ 20A ผ่านความแข็งปานกลางของพื้นรองเท้าที่ประมาณ 70A ไปจนถึงความแข็งของล้อรถเข็นช้อปปิ้งที่ใกล้ 90A อุปกรณ์กด Shore A เป็นกรวยปลายตัดแบนที่ออกแรงประมาณ 8 นิวตัน ทำให้เหมาะอย่างยิ่งกับพฤติกรรมที่ยืดหยุ่นและเด้งกลับของวัสดุคล้ายยางส่วนใหญ่ โดยไม่ทะลุผ่านหรือให้อ่านค่าที่ไม่สม่ำเสมอ

สำหรับวิศวกรผลิตภัณฑ์ ค่า Shore A สอดคล้องกับคุณสมบัติทางสัมผัสและประสิทธิภาพที่จดจำได้ง่ายดังนี้:

  • 20A–40A: นุ่มมาก ปรับตัวได้ดีมาก — ทั่วไปสำหรับซีล ปะเก็น และการใช้งานซีลแรงดันต่ำซึ่งวัสดุจำเป็นต้องปรับตัวเข้ากับพื้นผิวคู่ mating ที่ไม่สมบูรณ์
  • 40A–60A: นุ่มถึงปานกลาง — ทั่วไปสำหรับชิ้นส่วนซิลิโคนเกรดทางการแพทย์ ที่จับแบบยืดหยุ่น และพื้นผิวสัมผัสผิวนุ่มที่ขึ้นรูปทับ
  • 60A–80A: ปานกลางถึงแข็ง — ใช้ในซีลยานยนต์ โอริง ลูกกลิ้งสายพานลำเลียง พื้นรองเท้า และชิ้นส่วนยางอเนกประสงค์ที่ต้องการความทนทานต่อการสึกหรอควบคู่กับความยืดหยุ่น
  • 80A–95A: ดินแดนของอีลาสโตเมอร์แข็ง — เหมาะสมสำหรับลูกกลิ้งอุตสาหกรรม ยางตัน และชิ้นส่วนยางแข็ง; ค่าที่อ่านได้สูงกว่า 90A จะมีความแม่นยำน้อยลงและ Shore D อาจเหมาะสมกว่า

มาตรา Shore A เป็นอ้างอิงหลักสำหรับวัสดุซิลิโคนที่ใช้ในการขึ้นรูปซิลิโคนและการขึ้นรูปยางซิลิโคนเหลว (LSR)ตัวอย่างเช่น สารผสม LSR มักถูกสูตรให้มีค่าความแข็ง Shore A หลากหลายช่วงเพื่อตอบสนองความต้องการเฉพาะของการใช้งาน — ชิ้นส่วนซีลทางการแพทย์อาจต้องการ 30A เพื่อให้แน่ใจว่ามีการสัมผัสกับเนื้อเยื่ออย่างนุ่มนวล ในขณะที่ปลอกหุ้มขั้วต่ออาจถูกกำหนดที่ 60A สำหรับความแข็งแรงเชิงโครงสร้าง การรู้ว่าเป้าหมายของคุณอยู่ในตำแหน่งใดบนมาตรา Shore A ก่อนที่จะผูกมัดกับสารผสมเป็นขั้นตอนพื้นฐานในการออกแบบเพื่อการผลิต

Shore D: ยางแข็งและพลาสติกแข็งตัว

เมื่อวัสดุแข็งเกินไปจนมาตรา Shore A ไม่สามารถแยกแยะได้อย่างแม่นยำ — โดยประมาณสูงกว่า 90A — มาตรา Shore D จะเข้ามาแทนที่ อุปกรณ์กด Shore D เป็นกรวยแหลม 30 องศาที่มีรัศมีปลายเล็กกว่ามากและใช้แรงสปริงสูงสุดประมาณ 44.5 นิวตัน ซึ่งสูงกว่าแรง Shore A เกือบห้าเท่า แรงทะลุทะลวงที่สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญนี้จำเป็นเพื่อสร้างรอยบุ๋มที่วัดได้ในเทอร์โมพลาสติกแข็ง ยางแข็ง และโพลิเมอร์กึ่งแข็งตัว

Shore D เป็นอ้างอิงมาตรฐานสำหรับพลาสติกวิศวกรรมจำนวนมากที่ใช้ในการฉีดขึ้นรูปพลาสติกพลาสติกแข็งเช่นโพลีคาร์บอเนตและอะคริลิกมักวัดได้ที่ช่วง 80D–90D ในขณะที่พลาสติกวิศวกรรมที่นิ่มกว่าและอีลาสโตเมอร์แข็งอยู่ในช่วง 40D–70D วัสดุในช่วง Shore D โดยทั่วไปเหมาะสำหรับปฏิบัติการกลึง; ความแข็งของมันหมายถึงการต้านทานการโก่งตัวภายใต้โหลดของเครื่องมือตัด ชิ้นส่วนที่ปลายล่างของ Shore D — โดยเฉพาะวัสดุที่กึ่งแข็งตัว — อาจยังคงต้องการการขึ้นรูปมากกว่าการกลึง และความแตกต่างนี้มีความสำคัญตั้งแต่เนิ่นๆ ในการสนทนาเกี่ยวกับการเลือกกระบวนการ จุดอ้างอิง Shore D ทั่วไปรวมถึง:

  • หมวกนิรภัย (ก่อสร้าง): ประมาณ 75D
  • ท่อ PVC: ประมาณ 80D
  • โพลีคาร์บอเนต / อะคริลิก: 80D–90D
  • เปลือกนอกบอลกอล์ฟ: ประมาณ 55D–65D
  • ลูกกลิ้งโพลียูรีเทน: 60D–80D ขึ้นอยู่กับสูตร

ความเข้าใจเรื่องช่วงทับซ้อนของมาตรา

หนึ่งในแหล่งความสับสนที่พบบ่อยที่สุดเมื่ออ่านค่าความแข็ง Shore คือช่วงทับซ้อนของมาตรา มาตรา Shore A และ Shore D ไม่ได้บรรยายประชากรวัสดุที่แยกจากกันโดยสิ้นเชิง — มีโซนเปลี่ยนผ่าน โดยประมาณระหว่าง 80A ถึง 95A บนมาตรา A และ 30D ถึง 50D บนมาตรา D ซึ่งทั้งสองมาตราสามารถใช้กับวัสดุเดียวกันได้ทางเทคนิค ในพื้นที่ทับซ้อนนี้ ค่า Shore A 95 สอดคล้องกับ Shore D 45 โดยประมาณ อย่างไรก็ตาม นี่เป็นการประมาณ ไม่ใช่สูตรแปลงค่า

ในฐานะกฎปฏิบัติ: หากค่า Shore A สูงขึ้นเหนือ 90 ให้เปลี่ยนไปใช้ Shore D สำหรับการวัดที่แยกแยะได้ดีกว่า หากค่า Shore D ต่ำกว่า 20 Shore A จะให้ความละเอียดมากกว่า หลักการเดียวกันใช้ระหว่าง Shore OO และ Shore A — วัสดุที่อ่านค่าต่ำกว่า 10A จะถูกอธิบายลักษณะได้ดีกว่าบนมาตรา OO ควรสังเกตว่ามาตรานี้วัดการตอบสนองของวัสดุภายใต้สภาวะทางกายภาพที่แตกต่างกัน (รูปทรงอุปกรณ์กดต่างกัน ขนาดแรงต่างกัน) ดังนั้นการเปรียบเทียบข้ามมาตราใดๆ จึงเป็นการประมาณโดยธรรมชาติ สำหรับการควบคุมคุณภาพและสเปกทางการ ให้วัดบนมาตราที่ระบุไว้ในแบบเสมอ

วัสดุทั่วไปและค่าความแข็ง Shore ของพวกมัน

จุดอ้างอิงต่อไปนี้ช่วยยึดโยงตัวเลขที่เป็นนามธรรมเข้ากับผลิตภัณฑ์และวัสดุที่จดจำได้ เหล่านี้เป็นค่าทั่วไปโดยประมาณ; ค่าอ่านดูโรมิเตอร์จริงจะแตกต่างกันไปตามสูตรสารผสม อุณหภูมิ และเงื่อนไขการทดสอบ

  • แผ่นรองในรองเท้าแบบเจลนิ่ม / แผ่นรองโฟม: 20–40 Shore OO
  • ซิลิโคนเจล / อีลาสโตเมอร์ประเภท Ecoflex: 10–30 Shore OO ถึง 10A
  • หนังยาง: ประมาณ 20–25 Shore A
  • ซีล LSR ทางการแพทย์นิ่ม: 25A–40A
  • ยางลบดินสอ: ประมาณ 40 Shore A
  • พื้นรองเท้า: ประมาณ 55A–70A
  • ดอกยางรถยนต์: ประมาณ 60A–70A
  • โอริง (อเนกประสงค์): 70A–80A
  • ยางแข็ง / ล้อรถเข็นช้อปปิ้ง: ประมาณ 90A
  • พลาสติกกึ่งแข็งตัว (เช่น PVC แบบยืดหยุ่น): 40D–55D
  • โพลีโพรพิลีน: ประมาณ 70D–75D
  • โพลีคาร์บอเนต / อะคริลิก: 80D–90D

ความแข็ง Shore และการเลือกกระบวนการผลิต

ความแข็ง Shore ไม่ใช่แค่สเปกประสิทธิภาพ — มันเป็นตัวขับเคลื่อนการเลือกกระบวนการ ช่วงความแข็งของวัสดุเป้าหมายของคุณมีผลกระทบโดยตรงต่อวิธีการผลิตที่เป็นไปได้ และการเข้าใจความเชื่อมโยงนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ ในการออกแบบจะช่วยประหยัดการเปลี่ยนเครื่องมือหรือการเปลี่ยนวัสดุที่มีค่าใช้จ่ายสูงในภายหลังในวงจรการพัฒนา

วัสดุ Shore OO และ Shore A นิ่ม (ต่ำกว่าประมาณ 40A) โดยทั่วไปอ่อนนุ่มเกินไปที่จะกลึง พวกมันจะโก่งตัวภายใต้โหลดของเครื่องมือตัดแทนที่จะถูกตัดเฉือนอย่างสะอาด สำหรับวัสดุเหล่านี้ จำเป็นต้องหล่อหรือขึ้นรูปการหล่อสุญญากาศ เป็นเส้นทางที่มีประสิทธิภาพสำหรับปริมาณต้นแบบของชิ้นส่วนอีลาสโตเมอนิ่ม โดยใช้เรซินโพลียูรีเทนหรือซิลิโคนเพื่อจำลองความแข็งของวัสดุสุดท้าย สำหรับการผลิตรายใหญ่การขึ้นรูปซิลิโคน, การขึ้นรูป LSR และการอัดขึ้นรูป เป็นตัวเลือกกระบวนการหลักขึ้นอยู่กับเคมีของวัสดุและรูปทรงของชิ้นส่วน

วัสดุ Shore A ระดับกลาง (40A–80A) ครอบคลุมสัดส่วนที่ใหญ่ที่สุดของชิ้นส่วนยางและอีลาสโตเมอร์ในการผลิต การฉีดขึ้นรูปซิลิโคนและอีลาสโตเมอร์เทอร์โมพลาสติก (TPEs) มีความเป็นไปได้สูงตลอดช่วงนี้ โดย LS injection molding ช่วยให้การผลิตแบบไม่มี flash และมีความคลาดเคลื่อนต่ำในระดับปริมาณ การอัดขึ้นรูปเป็นทางเลือกที่คุ้มค่าสำหรับรูปทรงที่เรียบง่ายกว่า ในขั้นตอนการทำต้นแบบ การหล่อสุญญากาศในยูรีเทนหรือซิลิโคนที่มีความแข็ง Shore A ตรงกัน สามารถตรวจสอบความรู้สึกและหน้าที่ของการออกแบบก่อนผูกมัดกับเครื่องมือการผลิต

วัสดุ Shore A แข็งและ Shore D (สูงกว่า ~80A และเข้าสู่มาตรา D) โดยทั่วไปสามารถประมวลผลด้วยการฉีดขึ้นรูปพลาสติก, การกลึง CNC หรือ — สำหรับชิ้นส่วนโลหะปริมาณสูงที่มีรูปแบบคล้ายกัน —การหล่อขึ้นรูปด้วยแรงดัน เทอร์โมพลาสติกแข็งและกึ่งแข็งตัวในช่วง 60D–90D เป็นวัสดุประจำวันของกล่องครอบ โครงเรือน เฟือง และชิ้นส่วนโครงสร้างที่ฉีดขึ้นรูป สำหรับการสร้างต้นแบบที่ปลายสเปกตรัมความแข็งนี้การพิมพ์ 3 มิติ และการกลึง CNC ทั้งสองให้ตัวเลือกเส้นทาง แม้ว่าแต่ละวิธีจะมีความแลกเปลี่ยนที่แตกต่างกันในด้านผิวสำเร็จและความคลาดเคลื่อนเชิงมิติ

ดูโรมิเตอร์ยังมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจด้านเครื่องมือภายในกระบวนการที่กำหนด ในการขึ้นรูปซิลิโคนและอีลาสโตเมอร์ สเปกความแข็งกำหนดการเลือกสารผสม เงื่อนไขการบ่ม และกลยุทธ์การถอดแม่พิมพ์ — ชิ้นส่วน 20A อาจต้องการแม่พิมพ์แข็งและขั้นตอนการถอดอย่างระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการฉีกขาด ในขณะที่ชิ้นส่วน 60A ให้ความทนทานในการจัดการมากกว่ามาก รายละเอียดเหล่านี้มีความสำคัญไม่ว่าคุณจะกำลังผลิตต้นแบบห้าชิ้นหรือชิ้นส่วนการผลิตห้าแสนชิ้น

สิ่งที่ค่าความแข็ง Shore ไม่ได้บอกคุณ

ความแข็ง Shore เป็นคุณสมบัติที่มีประโยชน์และอ้างอิงอย่างกว้างขวาง แต่มันเป็นการวัดความสามารถต้านทานต่อการเกิดรอยบุ๋มเท่านั้น — ไม่ใช่คำอธิบายครบถ้วนของพฤติกรรมทางกลของวัสดุ วัสดุสองชนิดที่มีค่าอ่าน Shore A เหมือนกันอาจแตกต่างกันอย่างมากในด้านความแข็งแรงดึง การยืดตัวเมื่อแตกหัก ความต้านทานต่อการฉีกขาด ค่า compression set และประสิทธิภาพด้านอุณหภูมิ ตัวอย่างเช่น สารผสมยางธรรมชาติและสารผสมซิลิโคนอาจวัดได้ที่ 50A ทั้งคู่ แต่มีพฤติกรรมแตกต่างกันมากภายใต้โหลดแบบไดนามิก ที่อุณหภูมิสูงขึ้น หรือเมื่อสัมผัสกับน้ำมันและตัวทำละลาย

สำหรับการใช้งานที่ประสิทธิภาพภายใต้โหลดแบบวัฏจักร การสัมผัสทางเคมี หรืออุณหภูมิสุดขั้วมีความสำคัญ — ซึ่งอธิบายชิ้นส่วนการผลิตส่วนใหญ่ในยานยนต์ การแพทย์ และอุปกรณ์อุตสาหกรรม — ความแข็ง Shore ควรได้รับการปฏิบัติเป็นหนึ่งสเปกภายในคุณสมบัติวัสดุที่กว้างกว่า คุณสมบัติอื่นๆ เช่น โมดูลัสความแข็งแรงดึง การยืดตัว ค่า compression set และความเข้ากันได้ทางเคมี ต้องได้รับการประเมินควบคู่ไปกับดูโรมิเตอร์เพื่อให้แน่ใจว่าวัสดุและความแข็งที่เลือกนั้นตอบสนองความต้องการของการใช้งานอย่างแท้จริง การทำงานร่วมกับพันธมิตรด้านการผลิตที่มีประสบการณ์ตั้งแต่เนิ่นๆ ในกระบวนการสเปกช่วยให้ระบุความต้องการเหล่านี้ก่อนที่จะกลายเป็นความล้มเหลวในสนาม

การเลือกมาตราที่เหมาะสมมีความสำคัญ

ความแข็ง Shore เป็นหนึ่งในตัวเลขที่มีประโยชน์มากที่สุดบนเอกสารข้อมูลวัสดุ แต่เฉพาะเมื่อคุณรู้ว่ากำลังอ่านมาตราใดและทำไม มาตรา Shore OO, A และ D แต่ละอันบรรยายช่วงความแข็งของวัสดุที่ชัดเจน ใช้เครื่องมือทดสอบที่แตกต่างกัน และเชื่อมโยงโดยตรงกับกระบวนการผลิตที่สามารถสร้างชิ้นส่วนจากวัสดุเหล่านั้น การทำให้สเปกความแข็งถูกต้อง — และการเลือกมาตราที่เหมาะสม — ป้องกันความไม่ตรงกันระหว่างเจตนาของการออกแบบและผลลัพธ์ของการผลิต

ไม่ว่าคุณกำลังกำหนดสเปกชิ้นส่วนซิลิโคนนิ่มที่ 30A อีลาสโตเมอร์แบบยืดหยุ่นที่ขึ้นรูปทับที่ 65A หรือโครงเรือนเทอร์โมพลาสติกแข็งที่ 80D เส้นทางจากสเปกวัสดุสู่ชิ้นงานสำเร็จรูปขึ้นอยู่กับคู่ช่วงความแข็งที่เหมาะสมกับกระบวนการผลิตที่เหมาะสม ที่ NICE Rapid ทีมวิศวกรของเราสนับสนุนทีมผลิตภัณฑ์ตลอดวงจรการพัฒนาทั้งหมด — ตั้งแต่การสร้างต้นแบบระยะแรกจนถึงการผลิตปริมาณ — ช่วยแปลสเปกวัสดุเป็นชิ้นส่วนที่ผลิตได้ ตรงเวลา และเป็นไปตามสเปก

พร้อมที่จะหารือเกี่ยวกับความต้องการด้านวัสดุและกระบวนการของคุณแล้วหรือยัง?

ไม่ว่าคุณกำลังทำงานกับซิลิโคนนิ่ม อีลาสโตเมอร์แบบยืดหยุ่น หรือพลาสติกวิศวกรรมแข็ง ทีมงานของ NICE Rapid สามารถช่วยคุณเลือกความแข็งของวัสดุและกระบวนการผลิตที่เหมาะสมสำหรับการใช้งานของคุณ — จากต้นแบบสู่การผลิต

ติดต่อเราวันนี้